उहिले र अहिले

Author : टंक सम्वाहाम्फे
Published on : January 12, 2009


  
टंक सम्वाहाम्फे

उहिले

अहिलेको जस्तो थिएन

अमनचयन थियो

न्याय निशाफ थियो

जीवनको मुल्य थियो

त्यसैले

अघाउन्जेल हाँस्न पाइन्थ्यो 

कुनै व्यवधान थिएन

बाचुन्जेल जिवन

बाँच्न पाईन्थ्यो

अहिले

एक्कासी बद्लिएकाछन्

समयका अनुहारहरू

र वेग्लिएका छन्

वर्तमानले वोल्ने भाषाहरू

त्यसरी नै विचारहरू पनि

वाडीएकाछन्

चुडीएका छन्

फुक्लिएकाछन्

फलस्वरुप

मानविय आस्थाहरू भत्किएकाछन्

मानविय विश्वासहरू लच्किएकाछन्

मानविय संवेदनाहरू हराएकाछन्

मात्र स्वार्थ व्युँझिएकोछ

मान्छेहरूमा यसरी मानवत्व लोप भएपछि

यहाँ हिंसा बढेकोछ

यहाँ हत्या बढेकोछ

त्यसैले मान्छेहरूको मन दुख्दैन

किनकी उनीहरूको मुटु ढुङ्गा जस्तै भएकोछ

त्यसकारण मान्छेले मान्छेलाई

हेर्ने दृष्टि र दृष्टिकोण

जङ्गवहादुरको जस्तै वनेकाछन्

अचेल यी आँखाहरूमा

दृष्टिप्रेम छैन

अचेल मान्छेहरूको हृदयमा

भातृत्व प्रेम छैन

आधुनिकताको नाममा

विकासको नाममा

मान्छेहरू यान्त्रिक बनेकाछन्

त्यसैले मान्छेले मान्छेहरूको

अस्मिता लुटेकाछन्

आकांक्ष थुतेकाछन्

यसरी मान्छेले मान्छेलाई

निर्मम शिकार वनाएकाछन्

यहाँ दृश्यहरू देख्ने आँखा मात्र छन्

सहयोगका आँखाहरू छैनन्

सद्भावका आँखाहरू छैनन्

त्यसैले ती आँखाको कुनै काम छैन

किनकी आँखा भित्र आँखाहरू छैनन्

अहिले

यसरी परिभाषीत भएकोछ

उहिले त्यस्तो थिएन

जो अहिले भैरहेकोछ

उहिलको र अहिलेको परिस्थिती

यहाँनेर यसरी छुट्टीएकोछ 

यहाँनेर यसरी वेग्लिएकोछ 

यहाँनेर यसरी निर्जीव वन्दै गएकोछ

अहिले

सुनियोजित ढङ्गले 

लुटिनु र भुटिनुको खेल खेलिन्छ

त्यसैले अहिलेसँग

न्याय गाँसीएको छैन

निशाफ जोडिएको छैन

मात्र महत्वकांक्ष छोडिएको छ

मात्र स्वार्थ गोडीएकोछ

जस्ले वर्वरता थपीरहेकोछ 

जस्ले क्रुरता निम्त्याईरहेकोछ

अहिले यसरी वौलाहीरहेछ

अहिले यसरी मौलाईरहेछ

तर उहिले

त्यस्तो थिएन

अमनचयन थियो

न्याय निशाफ थियो

जीवनको मुल्य थियो

त्यसैले

अघाउन्जेल हाँस्न पाइन्थ्यो 

कुनै व्यवधान थिएन

बाचुन्जेल जिवन

बाँच्न पाईन्थ्यो