गजल

Author : हाङपाल आङबुहाङ
Published on : June 29, 2014


  
हाङपाल आङबुहाङ

हेर्दा हेर्दै झरिजाने फूल सम्झि नरुनु है

तर्दा तर्दै मकिजाने पुल सम्झि नरुनु है

 

मरिलानु केही छैन दुइदिने चोला हाम्रो

हाँसी खुशी ज्युँनु जाती कुल सम्झि नरुनु है

 

यथार्थमा जहाँ पनि घोडा चढ्ने मान्छे लड्छ

अन्जानी मै भइदिने भुल सम्झि नरुनु है

 

सपना जस्तो सुन्दर बिपना कहिल्यै हुन्न

अधुरो ति रहरको हुल सम्झि नरुनु है

 

अजम्वरी कोही छैन सृष्टि पछि अन्त्य हुन्छ

बग्दा बग्दै सुकिजाने मुल सम्झि नरुनु है

 

चाँगे: ५, ताप्लेजुङ

हाल: सिंगापुर