शहिद म

Author : किरण पौड्याल
Published on : August 23, 2011


  
किरण पौड्याल

छाती तिम्रा टेक्ने पाईला, हिंडे काटी म

बनि सैनिक राष्ट्र सिङ्गै, हिंडे लडी म

भूमि युद्ध, मैदान क्रान्ति, हिंडे दौडी म

आँखा काला, नियत खराब, हिंडे फोडी म |

 

काटी मुण्डा, बनि चण्डी, हिंड्थें गर्जी म

खुँडा, भाला, कर्द गर्जन, सिंहनादै म

बाण तिखा, गोलि ताता, थाप्थें छाति म

बिछ्याई लहु भेल सरि, बढ्थें उर्ली म ||

 

निर्मित नेपाल लडी मैले, भएँ धुलो म

बलिदानै उपहास, भएँ पात्र म

युद्ध मेरा बिलिन कता, देख्छु आज म

पुछ्ने सिन्दुर छोरो आफ्नै, जल्छु भित्र म |

 

हाँसी खुशी बेच्छन आमा, भएँ बिबस म

रुन्छिन आमा कोक्याउँदै, हुन्छु पिडित म

छैनन कोहि सुन्ने उनको, तड्पिई बस्छु म

मलामी छन् खुशी सारा, भएँ अबोध म ||

 

कुलंघार, कलंक नै, बुझ्छु हावि म

रगत मेरो शहिदको, भएँ पानी म

इतिहासमा धमिराको, भएँ धुलो म

पन्छ्याईएको, बिर्सिएको, भएँ शहिद म |