पशुको ईश्वर

Author : देश सुब्बा
Published on : May 16, 2011


  
देश सुब्बा

ए ईश्वर

म तिम्रो परम भक्त हुँ

तिमी कहाँ छौ

तिमीलाई खोज्दै-खोज्दै हिँड्ने तीर्थयात्री हुँ

 

बाटामा

थाकका थाक अस्थिपञ्जर छन्

आलो रगत छन्

सुकेका रगत छन्

अलिपर

युद्धरत भक्तहरू छन्

ती सबै तिमीलाई खोज्दै हिँड्ने

म जस्तै

परम भक्त हुन्

तीर्थयात्री हुन्

 

ईश्वर

तिमी एउटा राम्रो आस्था हौ

विस्वास हौ र

खेलौना हौ

राम्रो वस्तु

सबैलाई राम्रो लाग्छ र

पाउन लोभिन्छन्

यी अस्थिपञ्जर

रगतका थोपा

तिमीलाई पाउन

हिँडदाहिँड्दै, लड्दालड्दै

विलाएका जीवन हुन्

तिमीमा के छ त्यस्तो आकर्षण

सोध्न मन लाग्छ

जीवनको कुनै पर्वाह नगरी

लोभिन्छन् मान्छे तिमीसित

तिमी पत्थर होइनौ

तिमी सुन होइनौ

तिमी महँगा महँगा जुहारात होइनौ

तर पनि तिमीमा

मान्छे झुमिन्छन्

लड्छन् र मर्छन्

 

भन्छन् मर्ने आत्माहरू

तिमीसित सुख छ

शान्ति छ

समृद्धि छ र

समुद्र मन्थनको अमृत छ

यही पाउन उनीहरू

भक्तिमा छन् र

तीर्थयात्रामा छन्

तर मसित,

तिमीलाई विस्वास नलाग्ने

यक्ष प्रश्न छ,

कृपया ईश्वर मलाई बताउ

पशुहरू किन मरिहत्ते गर्दैनन्

तिमीलाई पाउन ?

तिमीबिना पनि जीवन चल्ने रहेछ ।