थाहा नपाएको वैंश

Author : अशोक राई
Published on : August 16, 2010


  
अशोक राई

वैंश नचिनेर उसबेला

म त भुसुक्कै !

हाँसखेलै भएन

मन खै किन हो कसैप्रति

एकोहोरो नै भएन ।

 

धेरैले माग्यो मेरो वैंश

जागिरेले माग्यो

मास्टरले माग्यो

प्रोफेसरले माग्यो

नेताले माग्यो

अलाहुरेले माग्यो

देशी विदेशी लाहुरेले माग्यो

कसैलाई दिन मन लागेन

मेरो वैंश ।

 

मनको धनी म

धन देखाउने सित त अझ

वैंश साट्न मनै लागेन

त्यसैले

'लाहुरेको' सुनमा त

मेरो वैंश साट्नै मन लागेन ।

 

तर........

तर अहिले लाग्छ

ऊ सित मनपनि थिएछ ।

 

घर मास्तिरको जूरे काफल र

देउरालीमा फूल्ने लाली गुँरासले

मलाई सम्झा'कै हो

"कान्छी !

एकबारको जूनी दिईहाल उसैलाई"

साँच्ची उस्ले मायाको कसम खाँदै गर्दा

त्यो दिन

आँगनको गुलाब धपक्क फक्रेको थियो ।

 

वैंश नचिनेर उसबेला

म त भुसुक्कै !

खै अहिले

वैंश फर्केर आए त

त्यो बेँसी खेतै बेची दिन्थेँ ।
 

- हङकङेली नेपाली कविताको एक दशक सन्दर्भमा

   कविता अभियान ! !