पर्वत

Author : वैरागी काइँला
Published on : May 27, 2010


  
वैरागी काइँला

घरभित्र पनि सिरान ताला उक्लिँदा

डाँडा-डाँडा अग्लो डिल भरेङको प्रायजसो म उक्लिन्छु

आजकाल सपनामा सधैं म पर्वत चढिरहेको हुन्छु !

 

जो झुक्दैनन् जति डाँडाहरू, पहाडहरू

टेक्दै झुकाउँछु खुट्टाले प्रत्येक पाइलाको सँघारमाथि

मेरो सडकमाथि !

 

उफ ! भाँच्चिएर लडिदिन्छन्

हिमालयका ढाडहरू....

आहाल-आहाल रात छादेर मेरो सडकमाथि ।

 

आकाशका भित्ता-भित्ता ठाकिँदै बजारिन्छ

प्रतिध्वनिको वज्र-

दौडदै गरेको रेलको छप्परमाथि मूल सडकमाथि !

ऐनाको चोइटाले थापेका रगतका टुक्राभित्र

डिब्बा-डिब्बा किच्चिएका

 

जिन्दगीका क्षणहरू...

भाँच्चिएको रेलको लिकमाथि

 

दनदनाउँदो आगोको मुस्लोभित्रबाट

म बटुल्छु, म बोक्दछु...

गोजीभित्र अनि काँधमाथि !

 

धेरै नानीहरूलाई स्कुलसम्म पुर्याएर

धेरै छोराहरूलाई सीमान्तको मोर्चासम्म पुर्याएर

धेरै बाबुहरूलाई अड्डादेखि घरसम्म फर्काएर

अब त थाकिसकेका बाटाहरू

अब त दुर्घटनामा टुक्रिएका सडकहरू

हो, यी सब सडकहरू

मैले मेरो काँधमाथि बोकेको छु

मेरो कुम्भकर्णको काँधमाथि जिन्दगीको लास बोकेको छु !

 

मेरो काँधमाथिबाट

मेरो प्रेमको घनत्व र आस्थाको उत्तापले

पाकेको जिन्दगीको लास

चोइटा-चोइटा किरणहरूमा चोइटिइएर खस्दछ

 

मेरो प्रत्येक पाइलाभित्र : मेरो सडकमाथि !

आँखा खस्दछ : यौटा रात सकिन्छ

अर्को आँखा खस्दछ : फेरी अर्को रात सकिन्छ

पैताला खस्दछ : एक खुट्टा बाटो भरिन्छ

पन्जा खस्दछ : पृथ्वीदेखि आकाशसम्म पुल टाँगिन्छ

दुई हात अँगालो खस्दछ :

असीमित आयतनमा धरतीमाथि

अनि इतिकासमा फेरि यौटा अर्को फाटक उघ्रिन्छ !

 

फाटकको निधारभरि

मानिसको जानकारीका निम्ति

धुपीका सिन्के पातहरूका माझ-माझ

हाँगाको आँख्ला-आँख्लाका आँखाहरूका अक्षरमा

समयले दौडी आएर लेखिदिन्छ : सूचनाका केही पङ्क्तिहरू

 

स्वागत छ- पर्वतारोहीलाई,

कलिला-कलिला पैतलालाई,

प्रत्येक जिन्दगीलाई !

 

अब प्रत्येक मान्छेले सुरु गरुन्

-आफ्नो यात्रा फेरि यहाँबाट,

यस फाटकबाट !

सूर्यलाई भरीकन

 

तेस्रो आँखाको ठूलो घुम्ने बल्बभित्र

उत्तानो समुन्द्रलाई दुवै हातमा टेकिदिएर

उभ्भिएको फाटकको टाङमुनिबाट

सार्क र ह्वेलको मत्स्य-आक्रमणबाट

तारतारी समुद्रिक डाँकूहरूको लुटपिटबाट

धनमाल र बचाएर जहाजलाई

अनि ��"ंलामा उचालेर गोवर्द्धन

 

आफै पनि यस फाटकबाट

आजकाल सपनामा सधैं म पर्वत चढिरहेको हुनछु !

 

अजकाल सपनामा सधैं

म पर्वत चढिरहेको हुन्छु !