प्रवासको कथा

Author : टोप बहादुर राई
Published on : May 17, 2010


  
टोप बहादुर राई

स्वर्ग झै छ भन्थे हङकङ

तर अह..........

खै कतै पाइन मैले मेरो देशमा झै स्वर्गको आभाष

खै कतै सुघिन मैले मेरो माटोमा झै स्वर्गको सुगन्ध

जताततै नर्क झै लाग्ने वस्तिहरू

रातदिन कोलाहाल बीच बाँचेका मानव प्राणिहरू ।

 

खै कतै भेटिन मैले दोर्जे दाई र कुनाघरे कान्छा जस्ता सहयोगीहरू

खै कतै देखिन मैले फुलमति भाउजु र जम्दार बाजे जस्ता मिजासिलाहरू

सबै हङकङ आईडीको आडम्बरले फुलेकाहरू

डलरको खेतिमा परिवार र आफन्तजन भुलेकाहरू ।

 

खै कतै हेरिन मैले दौरा सुरुवाल र गुन्युचोलीहरू

खै कतै सुनिन मैले गोर्खाली हौ भन्ने बोलीहरू

सबै विदेशी बोरा ��"डेकाहरू

आफ्नो भाषा र सँस्कृती छोडेकाहरू ।

 

खै कतै सुनिनँ मैले हाक्पारे र पालमका भाका

खै कतै देखिनँ मैले नेपालीहरू बीच एकता

सबै दोहोरी र झ्याउरे भाका कुल्चिएर डिस्को धाउनेहरू

आफै बुइ चढ्दै अरुकै गीत गाउनेहरू ।

 

संखुवासभा,नेपाल- हाल-हङकङ