आमाको सपना

Author : Gopal Prasad Rimal
Published on : November 14, 2009


  
Gopal Prasad Rimal

आमा, त्यो आउँछ र ?

"हो, बा, त्यो आउँछ ।

त्यो बिहानको सूर्यझैँ उज्यालो छर्दै आउँछ ।

त्यसको कम्मरमा झुन्डिएको शीतजस्तै टल्कने

तिमी एक हतियार देख्नेछौ !

त्यसैले ऊ अधर्मसित लड्नेछ !

त्यो आउँदा तिमी पहिले त सपना हो कि भनेर

छामछुम गर्नेछौ, तर त्यो हिउँ र आगोभन्दा पनि

बढ्ता छोइने भएर आउँछ ।"

हो र आमा ?

"हो, तिमी जन्मँदा तिम्रो कलिलो अनुहारमा

त्यसकै छाँया देख्ने आशा गरेकी थिएँ;

तिम्रो हिस्सी परेको हँसाइमा त्यसैको सुन्दर छवि;

तिम्रो तोते बोलीमा त्यसैको मधुर ध्वनि;

तर त्यो मीठो गीतले तिमीलाई

आफ्नो बाँसुरी बनाएनछ !

त्यो तिमी नै हौला भन्ने

मेरो यौवनभरिको सपना थियो !

जे होस् त्यो आउँछ;

म आमा हुँ, सारा सृजनशक्तिको मुख भएर

म भन्न सक्तछु,

त्यो आउँछ,

मैले यो कुनै अल्छी सपना देखेको होइन !

त्यो आएपछि तिमी यसरी

मेरो काखमा आएर घोप्टिने छैनौ;

सत्य कुरालाई तिमी यसरी

चुम्बकिएर कथा सुनेझैँ सुन्ने छैनौ;

तिमी त्यसलाई आफैँ नै देख्न सक्ने, सहन सक्ने र

ग्रहण गर्न सक्ने हुनेछौ;

मैले यसरी धैर्य दिनुको सट्टा तिमी सङ्ग्राममा जाँदा

लाख सम्झाएर पनि नमान्ने आमाको मनलाई

सान्त्वना दिँदै बिदा हुनेछौ;

मैले यसरी रोगीलाई झैँ तिम्रो कपाल

मुसारिरहनुपर्ने छैन !

हेरौला, त्यो हुरी भएर आउनेछ,

तिमी पात भएर पछयाउनेछौ !

उहिले त्यो जीवनलोकबाट झरेर जूनजस्तै पोखिँदा

सारा जडता सगबगाएको थियो, बा;

त्यो आउनेछ, तिमी उठ्नेछौ !"

त्यो आउाछ कि आमा,

मधुर उषाले चराहरूको कण्ठलाई जस्तै

त्यो आउने आशाले मेरो हृदयलाई कुतकुत्याइसक्यो आमा !

"हो, त्यो आउँछ,

त्यो बिहानको सूर्यझैँ उज्यालो छर्दै आउँछ ।

अब म उठेँ, गएँ ।"

"तर त्यो तिमी नै हौला भन्ने

मेरो यौवनभरिको सपना थियो !"