Send us your Literature

    Main Categories
Editorial / सम्पादकीय
Interview / अन्तर्वार्ता
Poetry / कविता
Story / कथा
Essay / निबन्ध
Drama / नाटक
Novel / उपन्यास
Criticism / समालोचना
Article / लेख
Lyrics / गीत/गजल
Memoir / संस्मरण
New Talent / नव प्रतिभा
Review / समिक्षा
English / अंग्रेजी
Others / विविध

  More Options
Interview / अन्तर्वार्ता
Most Viewed / धेरै पढिएका
Top Rated / धेरै मत पाएका
Videos / भिडियो
Photos / विशेष तस्वीरहरु
Published Books / सृजनशील साहित्य समाजबाट प्रकाशित पुस्तकहरु

  Advertisement


Titles Description    Advance Search

Published : November 25, 2008 | Author : प्रकाश के.सी.
Category : Story / कथा | Views : 979 | Rating :

  
प्रकाश के.सी.

                                            भाग ३

           किट्टी ज्ञानको विनिमय ज्ञानसँग गर्न चाहन्थिई । यसैक्रममा, प्रेममा विश्वास आफै भई न रहने र यसलाई बनाई राख्नु पर्ने सन्दर्भहरुबारे चाख लिएर सुन्दथिई । बैवाहिक जीवनमा गर्ने र गरिनुको प्रशस्तै सम्झौताहरुबारे मन नपराएरै स्वीकार्द थिई समीरका सिद्धान्त जस्ता कुराहरु ।

           कर्कलाको पातमा परेको शीतको थोपा जस्तो स्वच्छ र शाश्वत किट्टीको मन ! चिरा-चिरा परेको जीवनको बैवाहिक खोलहरु, सम्झौताले कति टालिन्छन् ? कति सिलाईन्छन् ?  किट्टीलाई के थाहा ?

           यस्तैमा केही हप्ता बितेर महिना भइसकेपछिको एकछुट्टीको दिन उसरी नै 'अनलाइन' हुँदा किट्टी अचम्भसँग फैलिईन खोजेकि थिइ उनीहरुको चिनारीमा । अनायासै, व्यक्तिगत हुन थाल्दैथिए कुराहरु । किट्टी समीरको व्यक्तिगत मनलाई आफ्नोपनले छाम्न खोज्दैथिई । उसको आदर्श, उसको जीवन शैलीबारे, उसको स्वप्निल रहरबारे, मस्तसँग खुसी हुन सक्ने पलहरुको बारे, खुबै चाख लिएर जान्न खोज्दथिई । समीर आश्चर्यजनक रुपमा खोलिरहेको थियो आफूलाई, मनभित्र जेलिएर, बेह्रिएर रहेका कुराहरुको एकसिरो किट्टीको हातमा परेपछि ऊ सजिलैसँग उध्रिईँदै गएको थियो । त्यसदिन, उसको किट्टीतर्फको सोँचाइमा या सोँच्ने धरातलमा भिन्नता भने अवश्य आएको थियो र यसैक्रममा, 'यदि भएको भए...' भन्ने तात्पर्यको थालनी दुबैतर्फबाट हुनु असान्दर्भिक थिएन ।

           च्याटमा नै समीर उसको र किट्टीको वार्तालापमा अति गहन गम्भीरता छाएको गम्भीर भएर महशूस गर्दै थियो । त्यँहा, हातका औंलाहरूले मनभित्रका भावनाहरुलाई अक्षरहरुमा बदलेर बोलिरहेको मात्र थिएन, सम्पूर्णतः मन नै विस्तार-विस्तार, अक्षर-अक्षर हुँदै कलम बटनसँगै साटिईँदै थियो । लगभग कुनै गहिराइमा या निर्क्यौलमा पुगेजस्तो गरी किट्टी अगाडि आएकी थिई-

           Can u spare just a week, outa ur life ? -तिमी आˆनो जीवनबाट एक हप्ता छुट्याउन सक्छौ ?)'  प्रश्न गाह्रो होइन, तर कुन हिसाबले छुट्याउने भनेकि हो ? बुझिएन ।

           How do you want, that to be spared ? -तिमी कसरी त्यो छुट्टएिको चाहान्छौ ?)'

           थाहा नै नपाईकन बिस्तारै मीत्रताले या सम्बन्धले नाम लिनथाल्दै थियो, तर, निश्चय नै उक्त नाम छुट्टिएर आउँथ्यो चलनचल्तीबाट, किनकि, समीर बिवाहित थियो र हङ्गकङ्ग भौगोलिक हिसाबमा बैँककबाट टाढा थियो । उनीहरुबीच प्रेम थिएन र हुन सक्ने आधार भएता पनि 'नर्मल' थिएन । एक-अर्कोले कुराकानी मन पराउँथे, अवसर मिले साथ पनि, तर त्यो साथको स्थायित्व भने पक्कै हुँदैनथ्यो र गर्नको लागि प्रयास आफैमा बेकार थियो । यो दुबैलाई राम्रैसँग थाहा थियो ।

           LetÚs live together, whole life in one week, for and ever ! -सँधै-सँधैकै लागि सारा जिन्दगी एकहप्तामा बाँचौं सँगै)'

           मान न हो ! वास्तवमा रमाइलोहरु 'झ्वाम्म' पसेको थियो उसको मानसिकताभरि । what’s the heck ! के नै बित्छ र ? उसले नयाँ बाटोबाट फेरि दोहोर्याएर सोँच्न थाल्यो । किट्टी हेर्दै ज्यादा उत्साहित भएकि थिई । समीरले स्वीकारिसकेपछि, बैँककको बसाइ, त्यसभित्रका अवस्था, मान्यता, शर्तहरु अनि त्यसपछिका आ-आफ्नै संसारका बारेमा व्यापक छलफल गरिएको थियो ।  सातदिन, दुबै, सबैबाट मुक्त भई शाश्वत आफूमा हुनु पर्ने र उक्त पलहरुमा, एक-अर्कोप्रति पूर्ण समर्पित हुनु पर्ने प्रतिज्ञा गरिए एक-अर्कोसँग ।

           जीवनमा त्यसपटक उत्साह, साउनको झरी जसरी मनका अन्तर-कुन्तर भिजाउने गरी अनायासै दर्किएको थियो । योजनाका तयारी दुबैबाट हुँदैथियो । समीरलाई बाराम्बार किट्टीको, उसले भन्ने गरेकी Hidden Desire ! -लुकेको ईच्छा) ले नबुझिने गरी भावुक बनाउने गर्थ्यो-

           I want you to feel me, while walking on my streets by my side ! -मेरा गल्लीहरुमा मसँग हिँड्दै, तिमीले मलाई अनुभव गर भन्ने चाहान्छु ।)'

 

           त्यही हप्ताभित्र बैँककको एयरपोर्टबाट समीर बाहिर निस्किरहेको थियो, एउटा सानो ब्याग र हातमा चकलेटको प्याक लिएर, जे होस् निक्र्यौलमा । उपाय सजिलोसँग हात लागेको थिएन । उक्त वार्तालाप पछि पनि लामो 'च्याटिङ्ग', लामो फोन-वार्ता आदि भएपछि हात लागेको पहिलो उपायलाई, झम्टेसरी समातेपछि, त्यसैलाई नछोडी यसरी 'थाई एयरवेज'बाट हङ्गकङ्ग छोडेको थियो उसले र पुगेको थियो नितान्त, नौलो, सर्वथा अपरिचित ठाउँ, पूर्ण भिज्ञ भई नसकेकि व्यक्तिको भरोसामा ।

           आगमन कक्षमा मानिसहरु प्रशस्तै थिए । कोही हात हल्लाउँदै थिए, कोही अँगालिईँदै थिए । समीर असमञ्जस अनि केही अन्योल थियो, तर मनका भावनाहरुलाई लगभग नियन्त्रण गर्दै अगाडि बढ्दै गयो र 'सरसरती' चारैतिर आँखाहरु घुमाउन पनि थाल्दथ्यो । धेरैबेरसम्म पनि कतै कहीँ किट्टी जस्ती हुन सक्ने केटी उभिएकी देखेन उसले । ऊ अगाडि बढ्दै गयो र देबे्रतिरको लहरमा रातो गुलाफको एकझुप्पा फूल हल्लाउादै ऊ भएतिर हेरेर हाँसिरहेकी युवतीलाई देख्दा एक पटक निरीह भावले 'घुटुक्क' थुक निल्यो भन्दा अतिश्योक्ती हुँदैनथ्यो, अवश्य नै ।

           जति ज्यादा प्रयास गरेको भए तापनि समीर सजिलैसँग 'नर्मल' देखिईन सकिरहेको थिएन । किट्टीले रिजर्व गरेकि कारमा बसेर एयरपोर्टलाई धेरै पर छोडिसकेको थियो समीरले किट्टीसँगै । डिसेम्बर महिनामा पनि बैँकक, रोटी सेकाउन मिल्ने तावा जसरी तातिएको थियो, 'एसी' नभएको कारको सीसाबाट तातो वाफहरु हावासँग, सँगैकी किट्टीको गोरो गालासँगै उसको आफ्नो गालालाई पनि मुसार्ने गर्दथ्यो ।

           किट्टीको हातबाट रातो गुलाफको झुप्पा लिँदा, वास्तवमा उसले हीनतावोध गरेको थियो । किट्टी, उसले कल्पना गरेकी भन्दा राम्री, कोमल र धेरै नै ज्यादा सम्वेदनशील भएकी पायो उसले । गुलाफको राग पोखिएको गालालाई अझ सिन्दूरे पार्दै, उसका आँखाहरु खुम्चिन्थे घरि-घरि, सशरीर अनि सुकोमल किट्टी साँच्चै नै कोपिला देखिन्थिई ।

           समीरलाई अझै प्रष्टै याद छ कि, त्यो दिन कार पार्कतर्फ जाँदै गर्दा एयरपोर्टमा, किट्टीले फूल र समीरले चकलेट आदन-प्रदान गर्दा दुबैका हातहरु 'थर-थर' काम्मिरहेका थिए र प्रशस्तै हड्बडाएका थिए । कारभित्र बसेपछि, किट्टीले उसको ठेला परेका साह्रो र खस्रो हत्केलामा आफ्ना कोमल हातहरुले सुम्सुम्याउँदै गर्दा मात्र ऊ बिस्तारै खुल्न सकेको थियो । मनभित्रका असजिलाहरु, कारको झ्याल भएर भित्र छिरेको तातो हावाको लहरहरु सँगै बाहिरिादै थिए । अर्कोतर्फको झ्याल हुँदै, अनि उसको मन मस्तिष्कका झ्याल ढोकाहरुबाट पनि ।

           केही बचेको या अड्केको औपचारिकताहरु, किट्टीले उसको हत्केलामा चुम्बन गरेपछि 'स्वाहा' भएको थियो । ऊ मनभित्रका कुना-काप्चाहरुबाटै कृतज्ञ भयो, धन्य भयो । उमेरले पत्याउन नसकिने नारीत्व र भावुकता बोकेकि किट्टीलाई, हातका ईसाराहरुले औंल्याएर देखाउँदै गएकि दृश्यहरुको व्याख्याहरुबाट मात्र मनन नगरी, नजिकैको उसको कौमार्य साथ, पर्फ्युमको मन्द बास्ना र बेला-बेलाको स्पर्शहरुबाट आत्मसात् गर्दै गयो समीर । 'ट्राफिक जाम', वाहनहरुका लश्करहरु र 'हर्न'का एकोहोरो 'बैरागी हल्लाहरु र गर्मीको तापमा पनि त्यो यात्रा लम्बियोस्, नरोकियोस् झैँ लागिरहेथ्यो उसलाई ।

           दिन भर्खरै शुरु हुँदैथियो । किट्टी आधा घण्टामा र्फकन्छु भनी गएकिथिई बाहिर उसलाई होटेलको रुममा पुर्याएर 'फ्रेश' भई तल पर्खने भन्दै । चीसो पानीमा नुहाएपछि ऊ चंगाझैँ हलुङ्गीएको थियो । तयार भएर होटेलको लबीमा पुग्दा किट्टी अर्कै हल्का ड्रेशमा एउटा सानो झोला लिई आउँदै थिई । उक्त झोलालाई रिसेप्शनमा नै छोडेर उसको हात समात्दै छिटो-छिटो देब्रतिरबाट पुरानो आबाक् युनिभर्सिटीतिर लाँदैथिई । बाटोभरि वाहनहरुका चालकहरु एकोहोरो 'हर्न' बजाउँदै, जस्तो, अत्याधिक गाडीहरुको चापको रुवाइ रुँदैथिए । हिँडेको केही मिनेटभित्रै पसिना उत्पादन गर्न सक्ने घाम अविछिन्न शीरैमाथि फैलिएको थियो । किट्टी आफ्ना सानो-सानो गोडाहरुलाई बेस्सरी चलाइरहेकी थिई चप्पु चलाए जस्तो नदीमा । केही ज्यादा असजिलिएरै पनि समीर पछ्याइरहह्यो, र किट्टीको आकाशसरी फैलिएको उत्साह देखेर मीठो पनि मान्दै गयो । बाटोमा कतै भिड भेटे किट्टी उसलाई आफ्नो पछाडि पारेर, जस्तो, जोगाउथिई र कहिले उसलाई अगाडि सारेर आफै जोगिन्थिई । त्यसर्थ, त्यँहा, रमाइलो नै थियो, एकै पल तब पनि, आफ्नो हातबाट उसको हात हटाउन्नथिई पसिनाले हात चिप्लै भए पनि ।

           केही खुल्ला सडकको पेटी-पेटी हिँडेर, फलफूल पसलहरुको सम्मुख पर्ने 'टेलिफोन-बुथ'हरुमध्यको छेउको बुथमा पुर्याई, समीरलाई भित्र पसेर उसलाई अनुभव गर भन्दै ऊ जुश किन्न अगाडिको पसलमा गएपछि, समीर यन्त्रस्वचालित बुथभित्र पसेथ्यो तब । केही बुझ्न, नियाल्न या पढ्न, जे होस् गम्भीर भएर भित्र कोचियो । हेर्नुलाई के नै थियो र, एउटा झुण्डिरहेको फोन बाहेक ! ताजा हावा पटक्कै थिएन जस्तो भन्न मिल्ने गरी चारैतिरबाट ढाकिएको थियो उक्त बुथ । बस्ने ठाउँ पनि नभएको बुथभित्र असजिलोसँग उभिएर चारैतिर हेर्दै गयो समीर । उसको नाम पनि लेखिएको रहेछ, थरि-थरिका अरु नामहरुसँगै । किट्टीलाई पनि बोल्दै र केही कोर्दै गर्ने बानी रहेछ । बुझ्नु नै के थियो र भित्र, गर्मीले 'तप-तप' चुहिनु बाहेक । ऊ चुपचाप धैर्यशील, वाफिएर असजिलासाग बुथको एकातिर एउटा कुनामा अढेसिएर भित्तामा लेखिएको नामहरु हेरिरहह्यो । किट्टीले आफूसँग ल्याएकि जुश पिएपछि अमृत पिएको अमृतानुभव भयो उसलाई । उसको निधारको पसिना पुछ्दैथिई किट्टी, उसँगै बुथको बाहिर उभिएर केही बेरपछि ।

           Did you use to call me always from this booth ? -यही बुथबाट तिमी साधै मसँग बोल्ने गर्थ्यौ ?)'

           किट्टीले समीरको निधारबाट अविरल तप्किरहेको पसिनाहरुलाई 'टिस्यू पेपर'ले पुछ्दै स्वीकारोत्तिमा टाउको तल-माथि गरी । समीर त्यसपछि धेरैबेर एकोहोरो हेरिरहह्यो बाटुलो गोरो मुहार, भरिलो ओजपूर्ण भावुक आँखाहरु, सुकोमल अधरहरु !

           'You are crazy, you know that ? -तिमी पगली हौ, तिमीलाई थाहा छ ?)'

           'Yes, I know .-हो, मलाई थाहा छ ।)'

           हाँसेकिथिई किट्टी, तर समीर भने हाँस्न सकेको थिएन । एकै मिनेटमा पनि 'खलखल' पसिना आउने, त्यस्तो खोर जस्तो बुथमा उभिएर किट्टी उसाग घण्टौँ बोल्दथिई । कति दुख्थेहोलान् उसका गोडाहरु ! कति फुल्थे होलान् उसका श्वास-प्रश्वास ! अनि कति वाफिन्थिई होली, भित्र बुथमा, पसिना-पसिना भएर ! गीत पनि त गाउने गर्दथिई, समीरले फर्मायस् जो गर्दथ्यो हङकङबाट । त्यतिबेला उसले केही साथीहरुलाई पनि सुनाउँथ्यो कि 'आईडीडी-कल'मा कसैले त्यति टाढाबाट गीत गाएर सुनाउँछे भन्दै किट्टीमाथि रमाइलो गर्ने गर्दथ्यो । समीर आफूलाई अति दोषी, लुच्चा, फटाहा अनि लफंगा आदि ठान्नथाल्यो । उसको मुटुभरि, दया अनि टीठ उम्लिएर आयो किट्टीको लागि । बिचरी ! बेकारमा समय नष्ट गर्दैछौ !

She really deserves much more better than me. -उसले मभन्दा अति धेरै अशल पाउनुपर्छ)' सोँच्यो समीरले ।

           धेरैबेर एकोहोरो किट्टीलाई हेरिरहह्यो उसले, तर, केही भन्न सकेन । अपराधवोध जो हुँदै थियो उसलाई, उसको मनभित्र । किट्टीले त्यसपछि उसलाई अरु ठाउँतिर डोर्याउँदै लगी । किट्टीले धेरै पटक सोध्दा पनि बताएन कि उसले के सोच्दैथियो । ऊ व्यथित भएको थियो, त्यो किट्टीले पक्कै पनि बुझेकी थिई र त्यसलाई हटाउनको लागि, कहिले यो, कहिले त्यो, एउटा कुशल  गाइडले झैं वर्णन गर्दै गई । आफैमा अपरम्पार बैंककको गल्ली, सडक, चौक हिँड्दै, 'टुकटुक' चढ्दै गर्दा कतिखेर मनभित्र का व्यथा जस्तो गहु्रगोपन हराएछ, समीरले थाहै पाएन ।

                                                                                                                क्रमश ………………………… 

                                                                                                                                   कथाको बाँकी अंश भाग  ४ मा हेर्नुहोला…….




1 2 3 4 5
please rate this article     Poor
Excellent    

 Visitor's Comments !
there are no comments...

Most recent articles in Story / कथा category

बाटुलीको बैँश
अन्धा जनता
'क्याफे वान'
लाहुरे विरासत
लाहुरे विरासत
अभियान
सल्लाह
विकास
छायाँसँग एकरात
कोठा खोज्नुको पीडा र छाँया
सिपाहीको सपना
आइमाई
खीर
पापी समय र निष्ठूरी मायालु
वास्तविकता
बाजेको कथा
छरपस्ट तन्नेरीहरू
मृग तृष्णा

    Links
Column / स्तम्भ

    Random Pick
साइलाको घरमा जाड ओथारींदा
मर्चा नसालु पदार्थ हुन्छ !
बन्छ नसालु पेय पदार्थ,
मातेर लट्ठ बनाउँछ मान्छे,
बियर र रमको बिगबिगीमा (आधुनिक युग)
५००० वर्ष अघी मर्चाको कथा,

    Statistics
Total Articles
670
Total Authors
231
Total Views
595538
Total Categories
15

  More Links

Srijanshil Sahitya Samaj Hong Kong, Online Literature Collection of all Genre ...
Copyright 2020 © www.literature.bagaicha.com