Send us your Literature

    Main Categories
Editorial / सम्पादकीय
Interview / अन्तर्वार्ता
Poetry / कविता
Story / कथा
Essay / निबन्ध
Drama / नाटक
Novel / उपन्यास
Criticism / समालोचना
Article / लेख
Lyrics / गीत/गजल
Memoir / संस्मरण
New Talent / नव प्रतिभा
Review / समिक्षा
English / अंग्रेजी
Others / विविध

  More Options
Interview / अन्तर्वार्ता
Most Viewed / धेरै पढिएका
Top Rated / धेरै मत पाएका
Videos / भिडियो
Photos / विशेष तस्वीरहरु
Published Books / सृजनशील साहित्य समाजबाट प्रकाशित पुस्तकहरु

  Advertisement


Titles Description    Advance Search

Published : March 02, 2011 | Author : नरेश ठूले
Category : Poetry / कविता | Views : 862 | Unrated

  
नरेश ठूले

पुकार्दापुकार्दै दिनहरूलाई

पुकार्दापुकार्दै रातहरूलाई

न खस्यो साँझ

न झर्यो विहानी

भएर ह्याङ्ओभर

अड्कीरह्यो एउटा समय असमान्जस्य

सटकको पेटी, गल्ली र अलिसान महलका छप्परहरूमा,

 

यि आँखाहरूको अघिल्तीर

निर्मिमेष ठडिएका भिडहरू- महलको

कालो तुल ओछ्याएर लम्पसार सुतिरहेका भिडहरू- सडकको

बाजी (मार्न/हार्न) कुदिरहेका भिडहरू- सवारीको

यत्रतत्र निरन्तर हिडिरहेका भिडहरू- मान्छेको

सम्राज्य भिडैभिडको

जो किचिएका छन् मान्छे प्रत्येक टाउँकोहरूमा

तर किन ढाकीरहेको लछेप्रै एकलास जालोले

मान्छेको मष्तिष्क र गिदी ?

, भिडबाट चिप्लेर बाँचि रहन्छ मात्र एक्लोपन ?

यो सम्पन्नताको उदाहरण हुन सक्छ ?

बस !  पृथक लागि रहन्छ यि क्षणहरू,

 

देखिन्छन् यहाँ-

तन्कीरहेका सटकहरू

फैलीरहेका सटकहरू

उम्रीरहेका महलहरू

अग्लिरहेका महलहरू

खै किन साँगुरीएका सटकहरू- एक खुट्टा पाईला टेक्नको निम्ति

खै किन साँगुरीएका महलहरू- एक शरीर बस्नको निम्ति

महल-सटक, सटक-महल

मान्छे-सटक, मान्छे-महल

साँगुरीएका आँखाहरू- देख्नको निम्ति

साँगुरिएका मष्तिष्कहरू- भाव र विचार फुर्नको निम्ति

के आयतन साँगुरिएको हो- आकाशको ?

बस ! अनौठो लागि रहन्छ यि वातावरणहरू,

 

यो एउटा छदम रंगमन्च जस्तो

यहाँ न कुनै दर्शकहरू छन्

न त कुनै श्रोतागणहरू

केवल पात्रहरू मात्रै चारैतिर

जो आत्म रतिको निम्ति

अभिनय गरिहनु पर्ने आफै

ताली पडकाउनु पर्ने आफै

आफैलाई महान पात्र घोषणा गरेर

गर्वले बेलुन फुले जस्तै फूल्नु पर्ने आफै

आह ! जमनाले मान्छेलाई क्या उडायो ?

बस, ताज्जुव लाग्छ आफैलाई यि दिग्भ्रमित क्षणहरू,

 

भंगीहरूमा यि असमान्जस्यतालाई बुझेर

स्टेरीङ निमोठेर सवारी घगाडि घिसार्दै

सभ्य हुनको नौलो भाकामा

म भाषा र लय बदली रहेछु- आवाजहरूमा

जीब्रो बदली रहेछु- स्वर र स्वादहरूमा

आँखा बदली रहेछु- हेराईहरूमा

भाव बदली रहेछु- बुझाईहरूमा

भुत्लाहरू पोतेर रङहरूले

जतिसक्दो ढाकछोप गरीहरेछु आफैलाई

निर्माण गरीरहेछु की सभ्य समाज

तिरस्कार गर्दै अस्तित्वलाई,

 

आधुनिक्ताले हल्लाई सकेछ जो मेरा रौंहरू

यसरी फेरी रहेछु की स्वाभिमानको श्वास

आवरणहरूमा क्रमशः रुपहरू बदल्दै बदल्दै ।




1 2 3 4 5
please rate this article     Poor
Excellent    

 Visitor's Comments !
there are no comments...

Most recent articles in Poetry / कविता category

परिवर्तन
पहाडको फेदीमा
जानी दुश्मन
श्रद्धाञ्जली चढाएँ
अस्तित्वको लडाई
अवसरको खेती ‘चुनाउ’
प्रकृति हो नारी
समसामयिक कवि
मानक सपना
हरित सुन्दरी
म एउटा कलम हुँ
पर्देशिको जीवन
यो गोर्खे
स्वतन्त्रताको पराकाष्ठ
फर्की आउ परदेशी
ह्याप्पी होली
मिडिया गेटकिपिङ
कविता

    Links
Column / स्तम्भ

    Random Pick
मेरो सगरमाथा
अनगिन्ति कट्मेरो पथहरूले
कुल्चिएर अर्धचेतमै ब्युँझिएंकी
निस्तब्ध बादलको बर्को ओडेकी उनि
मानव मूर्तिबाट फ्याँकिएका हजारौं
कार्बनडाइ अक्साइड आफ्नो छातीमा सोसेर

    Statistics
Total Articles
670
Total Authors
231
Total Views
643705
Total Categories
15

  More Links

Srijanshil Sahitya Samaj Hong Kong, Online Literature Collection of all Genre ...
Copyright 2020 © www.literature.bagaicha.com