Send us your Literature

    Main Categories
Editorial / सम्पादकीय
Interview / अन्तर्वार्ता
Poetry / कविता
Story / कथा
Essay / निबन्ध
Drama / नाटक
Novel / उपन्यास
Criticism / समालोचना
Article / लेख
Lyrics / गीत/गजल
Memoir / संस्मरण
New Talent / नव प्रतिभा
Review / समिक्षा
English / अंग्रेजी
Others / विविध

  More Options
Interview / अन्तर्वार्ता
Most Viewed / धेरै पढिएका
Top Rated / धेरै मत पाएका
Videos / भिडियो
Photos / विशेष तस्वीरहरु
Published Books / सृजनशील साहित्य समाजबाट प्रकाशित पुस्तकहरु

  Advertisement


Titles Description    Advance Search

Published : January 17, 2011 | Author : दाजु गुरूङ
Category : Poetry / कविता | Views : 967 | Rating :

  
दाजु गुरूङ

कसैलाई हार्नमा मज्जा

कसैलाई हराउनमा मज्जा

अनि कसैलाई हार्ने र हराउनेको

गाली र तालीको खेल हेर्ने मज्जा,

विडम्वना, नत हार्नेको अनुहारमा विष्मात

नत जित्ने अनुहारमा उल्लास

खोइ यो कस्तो कस्तो ?

मदारीको खेल जस्तो, शकुनीको झेल जस्तो

हेर्नुपरेकोछ, निर्लज्ज लोभी-पापीहरूको यो नाटकीय खेल हेर्ने

न तिम्रो रहर, न मेरो रहर

यो जात्रै जात्राको शहर,

 

भत्काउन वानी परेकाहरूलाई भत्काउनमा नै मज्जा

हप्काएर खान पल्केकाहरू हप्काउनमा नै मज्जा

अनि थर्काएर दिउँसै जङ्ग वहादुरको सपना देख्नेहरूलाई

थर्काउनैमा मज्जा

विडाम्वना ! नत भत्काइएकेामा विष्मात

नत दिउँसै सपना देख्न लाज

खोइ यो कस्तो कस्तो ?

फेरि जंगल पस्ने घुर्की जस्तो, वाँदरको हातमा नरिवल सस्तो ।

पशुपतिनाथको कृपामा कहिलेसम्म चल्ने यो खेल

नत कसैलाई छ डर, नत कसैको छ भर  

यो जात्रै जात्राको शहर,

 

कसैलाई मुलुकको भविष्य-पथ नलेखिएको डर

कसैलाई मुलुकको ससाना कित्ताकाटको रहर

अनि कसैलाई अंश-वण्डको मुद्दामा मल्ल-युद्धको रहर

विडम्वना, नत गर्न दिन्छ नत गर्न सक्छ,

सवै सवै वाहिरै वाहिरमा भर पर्छ

खोइ यो कस्तो कस्तो ?

वाइसे चौविसे रजौटाहरूको प्रेतात्मा जागे जस्तो

वालकन प्रदेशमा आएको भ्इचालोको संकेत जस्तो

जन्मजात पोलियो लागे जस्तो वर्तमानमा

घर पोलेर आगो ताप्नेहरूलाई

अर्काको टाउँकोमा गिर खेल्ल पाएकैछ

इतिहासको अपमानमा नत खेद छ नत भविष्य प्रति डर

यो जात्रै जात्राको शहर,

 

धेरै भयो मेची दुखेको काली दुखेको, उत्तर दुखेको दखिन दुखेको

उज्यालो घामको आशामा वस्नेहरूको मन दुखेको

अनि धेरै भयो सिङ्गो मुलुकबाट वुद्घ हराएको,

विडम्वना ! हस्तिनापुरका धृतराष्ट्र र दुश्शासनहरूलाई-

नत यो दुखाइले मन रोएको छ

नत त्यो जल्लाद मनलाई वुद्धहराएको पिडाले छोएको छ

खेाइ यो कस्तो कस्तो ?

घर खनेर वन पुर्ने वानी जस्तो,

 

विभिषणको लंका-दाहृ राम-भक्तिजस्तो

देश दुखेर के भो र ? वुद्ध हराए र के भो र ?

के जान्छ र जल्लादहरूको गोठको वहर

यो जात्रै जात्राको शहर ।




1 2 3 4 5
please rate this article     Poor
Excellent    

 Visitor's Comments !
there are no comments...

Most recent articles in Poetry / कविता category

परिवर्तन
पहाडको फेदीमा
जानी दुश्मन
श्रद्धाञ्जली चढाएँ
अस्तित्वको लडाई
अवसरको खेती ‘चुनाउ’
प्रकृति हो नारी
समसामयिक कवि
मानक सपना
हरित सुन्दरी
म एउटा कलम हुँ
पर्देशिको जीवन
यो गोर्खे
स्वतन्त्रताको पराकाष्ठ
फर्की आउ परदेशी
ह्याप्पी होली
मिडिया गेटकिपिङ
कविता

    Links
Column / स्तम्भ

    Random Pick
सिद्धान्तको बिशाल भारी ढाड माथि बोकेर
जिन्दगी हिडिरहेछ चिप्ले किरा
छालाको सिङ माथि नाकको पोरा टाँसेर
सुँघिरहेछ जिउनुको गन्ध
शरिरको छिद्रबाट चिप्लो पदार्थ वाकेर
बिचारको जीवन टाँसिएको र्यालभित्र

    Statistics
Total Articles
670
Total Authors
231
Total Views
667933
Total Categories
15

  More Links

Srijanshil Sahitya Samaj Hong Kong, Online Literature Collection of all Genre ...
Copyright 2020 © www.literature.bagaicha.com