Send us your Literature

    Main Categories
Editorial / सम्पादकीय
Interview / अन्तर्वार्ता
Poetry / कविता
Story / कथा
Essay / निबन्ध
Drama / नाटक
Novel / उपन्यास
Criticism / समालोचना
Article / लेख
Lyrics / गीत/गजल
Memoir / संस्मरण
New Talent / नव प्रतिभा
Review / समिक्षा
English / अंग्रेजी
Others / विविध

  More Options
Interview / अन्तर्वार्ता
Most Viewed / धेरै पढिएका
Top Rated / धेरै मत पाएका
Videos / भिडियो
Photos / विशेष तस्वीरहरु
Published Books / सृजनशील साहित्य समाजबाट प्रकाशित पुस्तकहरु

  Advertisement


Titles Description    Advance Search

Published : October 16, 2008 | Author : प्रकाश थाम्सुहाङ
Category : Memoir / संस्मरण | Views : 841 | Rating :

  
प्रकाश थाम्सुहाङ
Author
 

          ठ्याक्कै त मिति याद भएन । निकै अघिको कुरा हो । साङ्गीतिक जोडी गणेश र यशोदा पराजुलीको पछिल्लो एल्वम सहयात्राको विमोचन कार्यक्रम थियो सायद । उक्त अवसरमा कवि हाङयुग अज्ञातले हाम्रो परिचय गराइदिनुभएको थियो । उहा पनि गाउनु हुन्छ, एलवम निकाल्ने सुरसारमा हुनुहुन्छअज्ञातजीले थप परिचय गराईदिनु भएको थियो । अनि उहाँले विदा माग्नु भो हतार मै सायद हतार मै हुनुहुन्थ्यो । हुन्छ भने । अनि हामी छुट्टियौँ । उहाँ अर्थात् कुलदीप सुनवार इडिपस। हाम्रो क्षेत्र, रूची, आकाङ्क्षा एक हुनाले भेट्थ्यौ-छुट्टिन्थ्यौ । निरन्तर भेट्थ्यौ र छुट्टन्थ्यौ । पछिल्लो पटक केही हप्ता अगाडि हाम्रो भेट भएको थियो । उहा हतार मै हुनुहुन्थ्यो । केही शब्दको आदान-प्रदान पछि हामी छुट्टयियाै। एकदिन फूर्सद मिलाएर हाम्रो पत्रिका माथि छलफल गराउलाभने मैले जाने बेला । हुन्छ भन्दै बाइक चढेर जानु भो । विगतमा झै फेरि भेट्ने आसा म कसरी नराखुला ? राखे, राख्थे नै पनि । तर अपसोच झ् अब इडिपसको भौतिक अवयवसग मेरो भेट कहिल्यै हुदैन । यो तितो यथार्थ सामु म मर्माहत भएको छु । म दुखेको छु ।हाम्रो भेट चाक्लिदै जानुको प्रमुख कारण थियो सृजनशील साहित्य समाज हङकङद्वारा प्रकाशित सृजनशील साहित्य अर्द्धवाषिर्क पत्रिका । इडिपसजीले अङ्गे्रजी हेर्नुहुन्थ्यो म नेपाली हेर्थे । प्रधान सम्पादक नरेश सुनुवार हङकङ मै हुनुहुन्थ्यो । इडिपसजी धापाखेल बस्नु हुने म बुढानिलकण्ठ । हामी दुईको वासस्थान धेरै फराक थियो । पत्रिकाको कामचाहि बागबजार गरौ ल, दुवैलाई पायक पर्नेमैले प्रस्ताव राखे । उहाले स्वीकार गर्नु भो । सुरुमा उहाले भन्नुभएको थियो -मेरो भाइहरू छन् धापाखेलमा कम्प्युटर गर्ने, यतै पो गरौ कि ?तर मलाई टाढा हुन्थ्यो, समस्या राखे । उहाले पनि मन्जुर गर्नु भो । पत्रिकाको सेटिङ, प्रेस लगायतका अरू प्राविधिक कामहरू बागबजार मै गर्ने भयौ ।पत्रिका त निकाल्ने भयौ । हङकङबाट हामीलाई जिम्मेवारी आईसकेको थियो । अब लेखहरू सङ्कलन हाम्रो प्रमुख कार्य थियो । त्यसकारण, यहाका लेखक, चिन्तक, कवि, भाषाविद्हरूसग रचना माग्ने काम हामीले थाल्यौ । पत्रिकाको सल्लाहकार पनि राख्नु पर्ने थियो । पहिले हामी दुई डा. लाल रापचाकोमा गयौ । उहाले केही सुझाव दिएर सहमत हुनु भो । त्यस पछि हामी वैरागी काइलाको घर पुग्यौ । उहाले निरन्तरताको कुरा गर्नु भो । ठिकै हो । तितो यथार्थ पनि । यहा एक अङ्क निस्किदै बन्द हुने धेरै पत्रिकाहरू छन् । उहा सल्लाहकार बस्नु मान्नु भएन । सल्लाहकार राख्छन्, एकपल्ट सोध्नु आउने होइन । के-को सल्लाह दिनु’ - काइला बाको आफ्नै दुखेसो थियो । सायद उहा अनुभव बोलिरहनु भएको थियो । त्यसपछि डा. गोविन्दराज भट्टराईलाई भेट्यौ । उहा राजी हुनुभो ।

       शनै-शनै दिन बित्दै थियो । लेखहरूको सङ्कलन लगभग पुरा भईसकेको थियो । हङकङको लेखहरू पनि आउने क्रम जारी नै थियो । यसै बीच इडिपसजीले अनमीनमा जागिर पाउनु भो । अब उहा बेफुर्सदीलो हुनु भो । हाम्रो भेट पातलिदै गयो । तर पनि हाम्रो फोनमा सम्पर्क भईनै रहन्थ्यो । नेपालको शान्ति प्रक्रियाको मूल् एजेण्डा हतियार व्यवस्थापनमा इडिपसजीको किराती बुद्धिको थोरै सही सदुपयोग भईरहेछ । सोचेर म गौरान्वीत हुन्थे ।

          पत्रिका प्रकाशन गर्नु तथा सम्पादन गर्नु निश्चय नै सजिलो काम होइन । विगतको अनुभवबाट पनि म जानकार थिए । सृजनशील साहित्यको प्रकाशन यात्रा क्रममा पनि हामीले धेरै मेहनत गर्žयौ । हामी दुईमा एकपल्ट खटपट पनि भएको थियो । त्यो घटना मैले ईमान्दार भएर यहा उल्लेख गर्नै पर्छ ।पत्रिकाको अगाडिको कभरमा अमूर्त चित्र राख्ने हाम्रो सल्लाह भयो । चित्र बनाउनु दिने जिम्मा मैले लिए । फलस्वरूप विवेकजीलाई मैले चित्र बनाउनु दिए । केही दिनमा उहाले चित्र बनाएर ल्याउनु भो । अनि इडिपसजीलाई फोन गरेर उहाको लन्च आवर ब्रेकमा बागबजार बोलाई उक्त अमूर्त चित्र देखाए । उहाले पेन ड्राइवमा हालेर लानु भो । साझतिर म न्यूरोडको कवि कुनामा चिया पिउदै थिए । उहाको फोन आयो -"प्रकाशजी चित्र मलाई अलि मन परेन, रङ्गहरूको संयोजन मलाई ठीक लागेन । अर्को बनाउँ ।" तर मैले राम्रो छ, त्यही राख्नु पर्छ भन्ने अडान छाडिन । भोलिपल्ट त हाम्रो फोनमा चर्काचर्की नै पर्žयो । दुवै जनाको योङ्गब्लड, दुवैको ब्लडप्रेसर हाई । पत्रिका ननिकाल्ने सम्म पनि भन्न पुगेछु । हप्ता दिन जस्तो हामी सम्पर्क विच्छेद भयौ । पछि सोचे मैले, हो त म अधिनायकी भइरहेछु । म अलि बढ्ता निरङ्कुस भइरहेछु । कम्प्युटर मैले भनेको ठाउमै, प्रेस, कभर मैले भनेको ठाउमै । सल्लाह गरेर काम गर्नु पर्नेमा म बढ्ता हावी भएछु । अनि कभरमा राख्ने अमूर्त चित्रलाई घोरिएर हेरे । लिम्बू मिथक, सास्कृति झल्काउने चिजहरू ज्यादा आएको रहेछ । तर यो अनायासै भएको थियो, अवचेतनबाट । विवेकजीले कस्तो बनाउ भन्दा भनेछु च्याङब्रुङ, गुलेली, सिरीजङ्गा यसो देखियोस् न । अलि इथ्निकटाईपको होस् । इडिपसजीलाई रङहरूको संयोजनमा आपत्ति थियो या चित्रको अर्थमा ? मैले बुझिन र सोधिन पनि । प्रत्येक मान्छेहरूले आफ्नै कुरामा ज्यादा जोड दिने रहेछौ । म पनि त्यसबाट अछुतो रहन सकिन ।

          पछि बागबजारमा भेट भयो । मुसुक्क हास्यौ दुवैजना । चिया खाादै गफ गर्žयौ । हामी दुईमा हुन त त्यस्तो केही भएको थिएन तर पनि मिलेर काम गर्ने सल्लाह गर्žयौ । उता हङकङमा दाइहरू मिलेर काम गरे जस्तै यता हामी पनि मिलेर काम गर्नु पर्छ ।, उहाको यो भनाइबाट म ज्यादै प्रभावित भए ।

          अन्ततः पत्रिका प्रकाशित भयो । मैले भने जसरी, यसर्थ म अलि हामी भए कि भन्ने महसुस गरे । एकपल्ट भेटमा भने -"कुलदीपजी, अर्को अङ्क तपाईंको योजना अनुरूप निकाल्ने ल" चिरपरिचत शैलीमा मुसुक्क हास्नु भो । र स्वीकृतिमा टाउको हल्लाउनु भो ।

          तर लेखान्त कठोर रहेछ । दैव पनि यति बोघ्न क्रूर र निकृष्ट हुदो रहेछ । अर्को अङ्कको तयारी पूर्व नै उहालाई हामीबीचबाट अलग्याएर लग्यो । शुभ मुकारुङलाई गीत माग्दै हुनुहुन्थ्यो । सायद एलबम निकाल्ने सुर कस्दै हुनुहुन्थ्यो । त्यो सपना पनि पुरा भएन । यहा यसरी नै सपनाहरूको मृत्यु हुदो रहेछ

          अब हामी बाचेकाहरूले उहाको सपनाहरूलाई पूरा गर्ने चेष्टा गर्नु उहाप्रति सच्चा श्रद्धाञ्जली हुन आउछ । सृजनशील साहित्य समाजहङकङले उहाको नाममा पुरस्कार, पुस्तकालय स्थापना गरेर अनि सृजनशील साहित्यलाई निरन्तर प्रकाशन गरेर इडिपसजीको सपनालाई केही हदसम्म साकार पार्ने प्रयत्न गर्नुपर्छ । म कलम बोकेको साथीबाट चाहि शब्द श्रद्धाञ्जली इडिपसजी, श्रद्धाञ्जली ।

 




1 2 3 4 5
please rate this article     Poor
Excellent    

 Visitor's Comments !
there are no comments...

Most recent articles in Memoir / संस्मरण category

गीत संगीत मेरो मनको मृगतृष्णा मात्र भयो
म मुसुमुसु हाँस्दै अस्पतालबाट बाहिरिए
हङकङका साहित्यिक जमातमा भिज्न नसक्दा (डायरि नं २० अगस्त २०१४)
हङकङ, जीवन र भयभीतताको पराकाष्ठा
बन्दुक, बन्दना, जुवा र जुली
रोसीका हजार छाल
नीलगिरिको केरकार
कालु पाँडे हराएको खबर
मुक्तिनाथलाई स्वस्ति-स्वस्ति !
हर्क र बिस्मातसँगसँगै (सुरुसुरुमा कविता छापिंदाको प्रभावहरू)
चोखो प्रेमको अनन्त पिडा
मेरो वाउको गाउँ
प्यारी संगीनीको अन्तिम जीवन यात्रा
हङकङबाट काठमाण्डौसम्म
फ्रान्कोनियाको मेट्रो
मेरील्याण्डका उडुस
घुम्दै जाँदा साथीसँग मुक्का हाना हान
हेल्सेको रेडियो

    Links
Column / स्तम्भ

    Random Pick
कुनै छलकपटको चीसो योजना थाल्ने हो कि
या कुनै झुप्रोहरूको छातीमा सर्दी हाल्न हो ?
शान्तिको कुनै ओस्याइलो गीत गाउन हो कि
या कुनै गुराँसको कलकलाउँदो थुंगा अठ्याउन हो ?
आफ्ना केही सुकिला भारदार हिमालहरू लस्करै राखेर
सगरमाथा कुनै गोप्य वार्ता गरिरहेको देखिन्छ

    Statistics
Total Articles
670
Total Authors
231
Total Views
595802
Total Categories
15

  More Links

Srijanshil Sahitya Samaj Hong Kong, Online Literature Collection of all Genre ...
Copyright 2020 © www.literature.bagaicha.com